اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
بَلي قَد جاءَتک‌َ آياتِي فَکَذَّبت‌َ بِها وَ استَکبَرت‌َ وَ کُنت‌َ مِن‌َ الکافِرِين‌َ (59)
خداوند در جواب آنها ميفرمايد بلي بتحقيق آمد تو را آيات من پس تکذيب کردي به آنها و تکبر ورزيدي و بودي از کافرين.
جلد 15 - صفحه 335
خداوند تا حجت را بر بنده تمام نکند احدي را عذاب نميکند چنانچه ميفرمايد وَ ما کُنّا مُعَذِّبِين‌َ حَتّي نَبعَث‌َ رَسُولًا اسراء آيه 26 ابتداء خداوند عقل و شعور بانسان داده که تميز بين حق و باطل را بدهد و لذا ديوانه و طفل غير بالغ را عذاب نميکند و ثانيا اختيار داده مجبور بکفر نيست ثالثا پيغمبر فرستاده با معجزات کافيه و ادله واضحه و کتاب نازل فرمود مثل قرآن که تمام حقائق را روشن ميکند و دستورات و احکام را بيان فرموده و راه خير و شر را نشان داده و ترغيب و تحريص فرموده و بشارات و انذارات نموده که مفاد بَلي قَد جاءَتک‌َ آياتِي است و لکن قلب سياه و قسي و هواي نفس و کبر و عناد و عصبيت مانع از قبول شده و شيطان هم کمک کرده.
فَکَذَّبت‌َ بِها انبياء را ساحر و مفتري و کذاب و مجنون شمردي کتاب و قرآن را مفتريات گفتي معجزات را سحر پنداشتي احکام را زير پا گذاشتي تمام را تکذيب کردي.
وَ استَکبَرت‌َ فرق است بين کبر و تکبر و استکبار کبر يک صفت خبيثه است در قلب که تصور يک بزرگي در خود ميکند مثل نسب و حسب و دولت و ثروت و رياست و نحو اينها تکبر اينکه صفت خبيثه را ظاهر ميکند و آثار آن را بار ميکند استکبار بزرگي را بخود مي‌بندد با اينکه هيچ منشأي ندارد.
وَ کُنت‌َ مِن‌َ الکافِرِين‌َ زير بار دين و اسلام نرفتي و حق را نپذيرفتي و در شرک و کفر زيست کردي و دست برنداشتي.