اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ نُفِخ‌َ فِي الصُّورِ فَصَعِق‌َ مَن فِي السَّماوات‌ِ وَ مَن فِي الأَرض‌ِ إِلاّ مَن شاءَ اللّه‌ُ ثُم‌َّ نُفِخ‌َ فِيه‌ِ أُخري فَإِذا هُم قِيام‌ٌ يَنظُرُون‌َ (68)
و دميده ميشود در صور پس از شدت اينکه صيحه يک مرتبه تمام ملائکه آسمانها و تمام اهل زمين از جن و انس و حيوانات ميميرند تشبيه ببانگ رحيل است در عسکر و قافله که کوچ کنيد و نافخ اسرائيل است که صاحب صور است مگر کساني که مشيت الهي بر بقاء آنها باشد مثل حضرت بقية اللّه که با قرآن سر حوض کوثر بر پيغمبر وارد ميشود بمقتضاي حديث ثقلين و مثل حمله عرش و مثل حور و غلمان و خزنه بهشت و خزنه جهنم و من شاء اللّه.
ثُم‌َّ نُفِخ‌َ فِيه‌ِ أُخري نفخه ثانيه که بانگ نزول است که يک مرتبه تمام ملائکه و جن و انس حتي حيوانات زنده ميشوند در آن واحد.
فَإِذا هُم قِيام‌ٌ يَنظُرُون‌َ زمين صحراي محشر ميشود و احوال محشر را مشاهده ميکنند بهشت بتمام زينت جهنم بتمام شدت زمين چون کوره حدادي ملائکه رحمت يک طرف ملائکه عذاب يک طرف اصحاب يمين يک طرف با صور نوراني اصحاب شمال با صور ظلماني و ساير احوال محشر.
343