تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ تَرَى الْمَلائِکَةَ حَافِّينَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَ قِيلَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ (75) وَ تَرَى الْمَلائِکَةَ: و مى‌بينى اى پيغمبر، يعنى وقتى که به مقعد صدق به رتبه قرب رسيده باشى، هر طرف بنگرى ملائکه را بينى، حَافِّينَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ‌: در حالتى که فراگرفتگان باشند اطراف عرش، يعنى طواف کنند به‌ «1» منهج الصادقين، ج 8، ص 122. «2» مدرک ياد شده. جلد 11 - صفحه 275 جوانب عرش بر سبيل لذت نه بر طريق تکليف عبادت، يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ‌: تنزيه کنندگان و به پاکى ياد کنندگان تنزيهى مقترن به ستايش پروردگارشان، يعنى گويند «سبحان اللّه و بحمده» به تسبيح، نفى صفات سلبيه؛ و به حمد، اظهار صفات ثبوتيه نمايند؛ و اين کلام اشعار است به آنکه منتهى و غايت مراتب عليين، استغراق است در صفات سبحانى. وَ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِ‌: و حکم کرده شود، يعنى حق تعالى حکم فرمايد ميان همه بندگان به راستى، يعنى هر کس را به منزل و مقامى که سزاوار او باشد از بهشت و جهنم مکان دهد. يا حکم فرمايد ميان ملائکه به اقامت ايشان در مقامى که به حسب تفاضل ايشان باشد. وَ قِيلَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ‌: و گفته شود، يعنى مؤمنان گويند که شکر و سپاس مر خداى راست که بر وفق فضيلت براى ما مقام و مرتبه تعيين فرمود. خاتمه: حکمت در آنکه: نزد ابتداى بيان خلق فرمود: «الحمد للّه الذى خلق السموات و الارض» و در انتها نيز فرمود «الحمد للّه رب العالمين»؛ تنبيه بندگان باشد که در ابتدا و انتهاى کارها طريقه حمد و سپاسدارى رعايت نموده و عارف شوند به آنکه در مبدء و منتها، حمد سزاوار و مستحق ذات خالق يکتا باشد نه غير او. جلد 11 - صفحه 276 جلد 11 - صفحه 277 سوره چهلم (مؤمن) سوره مؤمن: اين سوره اولى از حواميم در مکه نازل شده الّا دو آيه بنا به قول ابن عباس که در مدينه نازل شده: (الَّذِينَ يُجادِلُونَ فِي آياتِ اللَّهِ‌ ... وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ ...) عدد آيات: هشتاد و پنج به عدد کوفى و شامى، و هشتاد و چهار حجازى، و هشتاد و دو بصرى. عدد کلمات: هزار و دويست کلمه. عدد حروف: چهار هزار و نهصد و شصت. ثواب تلاوت: ثواب الاعمال- از حضرت باقر عليه السلام فرمود: هر که قرائت کند سوره مؤمن را در هر شب، مى‌آمرزد خدا گناهان مقدم و مؤخر او را، و ملازم گرداند او را کلمه تقوى، و قرار دهد آخرت را براى او بهتر از دنيا «1». (با تذکرات سابقه). از حضرت صادق عليه السّلام فرمود: (الحواميم رياحين القران) «2». «1» ثواب الاعمال (چ بيروت) ص 142. «2» به نقل از نور الثقلين، ج 4، ص 509- 510، ج 2. و ثواب الاعمال ص 144- 143. جلد 11 - صفحه 278 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌

آیات این صفحه