اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
بَل‌ِ الَّذِين‌َ کَفَرُوا فِي عِزَّةٍ وَ شِقاق‌ٍ «2»
بلکه کساني که کافر شدند در سرکشي و خلاف‌ورزي هستند.
بَل‌ِ اضراب است که ما قرآن را نازل کرديم براي تذکر و پندگيري و بيداري تو و قوم تو لکن.
الَّذِين‌َ کَفَرُوا اعم از مشرکين و يهود و نصاري و مجوس و صابئين و منافقين و مبدعين و منکرين ضروري دين و جاهدين و طبيعيّين و سائر فرق کفار.
فِي عِزَّةٍ گفتيم عزيز بمعني غالب و قاهر و مقتدر و مسلط و امثال اينهاست. و در اينجا بمعني سرکشي و سرپيچي و زير بار نرفتن است که تو را به پيغمبري بپذيرند و از قرآن بهره‌برداري کنند و به خود بيايند و متذکر شوند به احوال گذشتگان که در مخالفت انبياء به چه
جلد 15 - صفحه 209
عقوبتها هلاک شدند و بياد آورند عالم آخرت و عذابهاي آن را کأنه پنبه غفلت گوش آنها را پر کرده و هوي و هوس چشم بصيرت آنها را کور کرده ظلمت جهل و عجب و کبر قلب آنها را تاريک کرده، معاصي دل آنها را سياه کرده خود را غالب و قاهر ميدانند و غافل از اينکه در جنب قدرت خدا همه ذليل و خوار هستند که فرداي قيامت بفرمايد خُذُوه‌ُ فَاعتِلُوه‌ُ إِلي سَواءِ الجَحِيم‌ِ ثُم‌َّ صُبُّوا فَوق‌َ رَأسِه‌ِ مِن عَذاب‌ِ الحَمِيم‌ِ ذُق إِنَّک‌َ أَنت‌َ العَزِيزُ الکَرِيم‌ُ- دخان آيه 47 الي 49-.
وَ شِقاق‌ٍ بزبان ما کافر ماجرايي معجزات را سحر پندارند قرآن مجيد را مفتريات شمارند پيغمبر را مجنون و ساحر و کذاب بخوانند و در مقام لجاج و محاجّه و مخالفت برآيند با اينکه حق از هر جهت براي آنها مثل آفتاب تابان روشن و واضح است ولي عناد و هواي نفس و حب شهوات مانع است.