اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
بِسم‌ِ اللّه‌ِ الرَّحمن‌ِ الرَّحِيم‌ِ
ص وَ القُرآن‌ِ ذِي الذِّکرِ «1»
اما در فضل تلاوت اينکه سوره کافي است که از إبن بابويه باسناده از حضرت باقر عليه السلام بناء علي نقل برهان و از عياشي باسناده از آن حضرت بناء بر نقل مجمع البيان که فرمود
(من قرء سورة (ص) في ليلة الجمعة اعطي من خير الدنيا و الاخرة ما لم يعط احدا من النّاس الا نبي مرسل او ملک مقرب و ادخله اللّه الجنّة و کل‌ّ من احب‌ّ من اهل بيته حتي خادمه الذي يخدمه و ان کان ليس في حد عياله و لا في حد من يشفع له)
و در روايت عياشي است
(و آمنه اللّه يوم الفزع الاکبر).
بِسم‌ِ اللّه‌ِ الرَّحمن‌ِ الرَّحِيم‌ِ- ص گفتيم در اوّل سوره بقره که اينکه حروف رموزي است بين خدا و رسول لکن مفسّرين در معني (ص) اختلاف زيادي دارند بعضي گفتند يکي از اسامي قرآن است بعضي گفتند اسم سوره است بعضي گفتند يکي از اسامي الهيّه است لکن اخبار بسياري داريم از ائمّه طاهرين که ميفرمايند اسم يک چشمه است که در زير عرش است و در ليلة المعراج حضرت رسالت از آن چشمه وضوء گرفت و جبرئيل در آن چشمه غسل ميکند و خود را حرکت ميدهد و از
جلد 15 - صفحه 208
هر قطره که از او ريزش ميکند خداوند ملکي خلق ميفرمايد و تعبير بماء الحيوة کرده‌اند.
وَ القُرآن‌ِ ذِي الذِّکرِ و او قسم است خدا قسم ميخورد بقرآن مجيدش که ذي- الذکر است و در معني ذکرهم بعضي گفتند بمعني شرف است يعني قرآن داراي شرف و بزرگي است که احد ثقلين است بعضي گفتند مشتمل بر اذکار است از تهليل و تکبير و تحميد و تسبيح و ساير اذکار بعضي گفتند مشتمل بر بيان روشن است که هدايت برشد و مؤدي بحق است بعضي گفتند ياد آورنده بندگان است بامور ديني و آخرتي چنانچه ميفرمايد وَ إِنَّه‌ُ لَذِکرٌ لَک‌َ وَ لِقَومِک‌َ زخرف آيه 43- ما مي‌گوييم قرآن مجيد بيدار ميکند انسان را از خواب غفلت که احوال امم ماضيه را بيان ميفرمايد و بشاراتي که به اهل ايمان و اعمال صالحه و تخويفات اهل عصيان و کفران ميدهد چنانچه ميفرمايد يَهدِي إِلَي الحَق‌ِّ وَ إِلي طَرِيق‌ٍ مُستَقِيم‌ٍ- احقاف آيه 29-