«عُجابٌ» به چيز بسيار عجيب گويند. «انطلاق» به معناى رفتنى است که با جدايى از فردى همراه باشد. «اخْتِلاقٌ» به معناى ساختگى بودن چيزى است که سابقه نداشته باشد، يعنى اينها را از خودبافته و پرداخته و خلق کرده است.
«ملأ» به گروهى گويند که نام و عنوان آنها چشم‌گير و چشم‌پرکن باشد.
مراد کفّار از «الْمِلَّةِ الْآخِرَةِ» دين حضرت مسيح است که آخرين دين آسمانى قبل از اسلام بوده، زيرا آنان قائل به تثليث بوده‌اند.
ممکن است مراد از «إِنَّ هذا لَشَيْ‌ءٌ يُرادُ» اين باشد که اين دعوت به توحيد، همان سيادت و آقايى است که خواست ومراد پيامبر است واگر نظام بت‌پرستى برچيده شود رهبر موحّدين پيامبر خواهد شد که اراده او همين است. او با دعوت به توحيد به فکر آقائى بر شماست. «1»
«1». تفسير الميزان.
جلد 8 - صفحه 82