اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
أَ أُنزِل‌َ عَلَيه‌ِ الذِّکرُ مِن بَينِنا بَل هُم فِي شَک‌ٍّ مِن ذِکرِي بَل لَمّا يَذُوقُوا عَذاب‌ِ «8»
آيا نازل شده بر او ذکر و قرآن از ميانه ما خدا ميفرمايد بلکه آنها در شک هستند از ذکر من بلکه هنوز طعم عذاب را نچشيده‌اند أَ أُنزِل‌َ عَلَيه‌ِ الذِّکرُ مِن بَينِنا اينکه يک محمّد يتيم بيش نبوده نه عنواني داشت و نه مال و منالي و نه جاه و منصبي و نه اسم و رسمي چه امتياز داشت ما که هم دولت هم اسم و رسم داريم و هم عنوان و جاه داريم چرا بر ما نازل نشد چنانچه گفتند وَ قالُوا لَو لا نُزِّل‌َ هذَا القُرآن‌ُ عَلي رَجُل‌ٍ مِن‌َ القَريَتَين‌ِ عَظِيم‌ٍ زخرف آيه 30- از اينکه جمله استفاده ميشود که اينها اينکه قرآن و ذکر را معترفند که از جانب خداوند متعال نازل شده فقط ايراد آنها اينست که چرا بر اينکه نازل شده بر ديگران که با عظمت و شوکت و جلال هستند نازل نشده!
خداوند ميفرمايد اينها که اصل قرآن را قبول ندارند که از جانب خداوند بوده.
بَل هُم فِي شَک‌ٍّ مِن ذِکرِي او را بافته خود پيغمبر ميگويند
جلد 15 - صفحه 216
و فرا گرفته از ديگران وَ قال‌َ الَّذِين‌َ کَفَرُوا إِن هَذا إِلّا إِفک‌ٌ افتَراه‌ُ وَ أَعانَه‌ُ عَلَيه‌ِ قَوم‌ٌ آخَرُون‌َ- فرقان آيه 5-.
بَل لَمّا يَذُوقُوا عَذاب‌ِ اينها که اينکه کفريات را ميگويند نه خدا را به وحدانيت معترفند و نه پيغمبر را برسالت قبول دارند و نه قرآن را کلام حق ميدانند براي اينکه است که هنوز طعم عذاب شرک و کفر و تکذيب انبياء را نچشيده‌اند که خداوند با امم سابقه چه رفتار کرده مثل قوم نوح عاد ثمود قوم ابراهيم و لوط و شعيب و قوم موسي فرعونيان چه شدند و بعد از آنکه طعم آن را درک کنند ديگر نتيجه ندارد که ميفرمايد وَ لَيسَت‌ِ التَّوبَةُ لِلَّذِين‌َ يَعمَلُون‌َ السَّيِّئات‌ِ حَتّي إِذا حَضَرَ أَحَدَهُم‌ُ المَوت‌ُ قال‌َ إِنِّي تُبت‌ُ الآن‌َ وَ لَا الَّذِين‌َ يَمُوتُون‌َ وَ هُم کُفّارٌ أُولئِک‌َ أَعتَدنا لَهُم عَذاباً أَلِيماً- نساء آيه 22- و ميفرمايد إِن‌َّ الَّذِين‌َ حَقَّت عَلَيهِم کَلِمَت‌ُ رَبِّک‌َ لا يُؤمِنُون‌َ وَ لَو جاءَتهُم کُل‌ُّ آيَةٍ حَتّي يَرَوُا العَذاب‌َ الأَلِيم‌َ فَلَو لا کانَت قَريَةٌ آمَنَت فَنَفَعَها إِيمانُها إِلّا قَوم‌َ يُونُس‌َ- الايه- يونس 96 الي 98-.