تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَأَمَّا الَّذِينَ کَفَرُوا فَأُعَذِّبُهُمْ عَذاباً شَدِيداً فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ ما لَهُمْ مِنْ ناصِرِينَ (56)
پس بيان حکم متخلفين را فرمايد:
فَأَمَّا الَّذِينَ کَفَرُوا: پس آنانکه کافر شدند از يهود و نصارى به خدا و انبياء و آيات الهى، فَأُعَذِّبُهُمْ عَذاباً شَدِيداً: پس عذاب فرمايم ايشان را عذابى سخت، فِي الدُّنْيا: در دنيا به کشتن و اسيرى و جزيه و خوارى، وَ الْآخِرَةِ: و در آخرت به انواع عذاب و خلود در جهنم، وَ ما لَهُمْ مِنْ ناصِرِينَ: و نيست مر اين کفار را هيچ يارى کننده‌اى در دفع عذاب از ايشان. اينست نتيجه سوء اختيار ايشان، کفر را.
تفسير اثنا عشرى، ج2، ص: 120