تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) اصْبِرْ عَلى‌ ما يَقُولُونَ وَ اذْکُرْ عَبْدَنا داوُدَ ذَا الْأَيْدِ إِنَّهُ أَوَّابٌ «17» اصْبِرْ عَلى‌ ما يَقُولُونَ‌: صبر نما بر آنچه مى‌گويند از تکذيب و استهزاء تا وقتى که امر به قتال نازل شود، وَ اذْکُرْ عَبْدَنا داوُدَ: و ياد نما بنده ما را داود عليه السلام، ذَا الْأَيْدِ: صاحب قوت بود در دين، تحمّل اداى رسالت و نبوت، يا در عبادت، چه نصف شب را به عبادت و يکروز در ميان روزه مى‌داشت، و اين اشد است از روزه تمام دهر، زيرا عادت شده چندان سختى ندارد. يا در حرب دشمنان غالب شدى، قوتش به مرتبه‌اى که سنگى به يکى زدى از پشتش درآمده به ديگرى خورده او را نيز هلاک نمودى، و هر شب سى و شش هزار نفر به گرد کرسى او طعام مى‌خوردند. إِنَّهُ أَوَّابٌ‌: بدرستى که داود بسيار رجوع کننده بود از مکروهات و بازگردنده بود به مرضات. ديگر از عطاى نعم: