«ذُو الْأَوْتادِ» صاحب ميخها، کنايه از تثبيت قدرت است. «فَواقٍ» به معناى رجوع است.
همچنين فرصت دادن ميان دوشيدن شير حيوان براى رجوع شير مجدد به پستان است.
«أيکة» به معناى درخت و «أَصْحابُ الْأَيْکَةِ» يعنى مردمانى که در سرزمينى پر آب و درخت زندگى مىکردند.
در اين چند آيه به سرنوشت شوم امّتهاى شش نفر از انبياى قبل از اسلام اشاره شده
جلد 8 - صفحه 87
است تا هم کفّار زمان پيامبر اسلام عبرت بگيرند و هم پيامبر و مؤمنان بدانند که تکذيب انبيا سابقه ديرينه دارد و چيز جديدى نيست.
قوم نوح در آب غرق شدند، «فَأَخَذَهُمُ الطُّوفانُ» «1» خداوند آنان را با طوفانى موج ساز در دريا گرفتار کرد.
قوم عاد که حضرت هود را تکذيب کردند به وسيلهى تند بادى سخت از پاى درآمدند، «فَأُهْلِکُوا بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عاتِيَةٍ» «2» با بادى پر صدا، سرد و طغيانگر هلاک شدند.
قوم فرعون در امواج نيل هلاک شدند، «أَغْرَقْنا آلَ فِرْعَوْنَ» «3»* ما آلفرعون را غرق کرديم.
قوم ثمود که حضرت صالح را تکذيب کردند با صيحهاى آسمانى نابود شدند، «إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ صَيْحَةً واحِدَةً فَکانُوا کَهَشِيمِ الْمُحْتَظِرِ» «4» با صيحهاى آنگونه نابودشان کرديم که به صورتى که مانند خار و خاشاک خرد شده در آغل چهار پايان است در آمدند.
قوم لوط با زلزله و سنگهاى آسمانى، «إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ حاصِباً» «5» ما با فرستادن سنگ هلاکشان کرديم.
اصحاب ايکه که حضرت شعيب را تکذيب کردند با صاعقه به هلاکت رسيدند. «فَانْتَقَمْنا مِنْهُمْ» «6» ما از آنان انتقام گرفتيم.