اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ شَدَدنا مُلکَهُ وَ آتَيناهُ الحِکمَةَ وَ فَصلَ الخِطابِ «20»
و محکم کرديم سلطنت او را و داديم او را حکمت و فصل خطاب.
وَ شَدَدنا مُلکَهُ سلطنت او بسيار محکم و مشدد بود از کثرت جنود و لشکريان و حرّاس و پاسبانها و رعيت از جنّ و انس و حيوانات از طيور و بهائم و غير اينها.
وَ آتَيناهُ الحِکمَةَ گفتند مراد نبوّت است لکن حکمت علم به مصالح و مفاسد است چنانچه خداوند حکيم است يعني عالم بمصالح و مفاسد امور است.
وَ فَصلَ الخِطابِ در حديث منسوب به حضرت رضا (ع) تفسير فرموده علم بتمام لغات و بزبان حيوانات بعضي تفسير کردند به قضاوت بر طبق بيّنه و يمين لکن فصل مقابل وصل است بمعني
جلد 15 - صفحه 229
تميز بين حق و باطل و اينکه دو را از يکديگر جدا ميکند که حق مشوب به باطل نباشد و به باطن حکم مينمايد غير از ساير انبياء که مأمور بظاهر هستند و لو باطن بر آنها مکشوف باشد مثلا منافق در دستگاه داود نبود که ظاهر مسلمان و باطن کافر ظاهر دوست و باطن دشمن ظاهر بر حسب بيّنه محق ولي باطن غير محقّ يا بر حسب يمين منکر ولي باطن مديون و امثال اينها و پيغمبر اکرم و ائمه اطهار و لو علم ببواطن دارند و بسا هم بنحو اعجاز اظهار ميکردند لکن مأمور بظاهر بودند.