اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِذ دَخَلُوا عَلي داوُدَ فَفَزِع‌َ مِنهُم قالُوا لا تَخَف خَصمان‌ِ بَغي بَعضُنا عَلي بَعض‌ٍ فَاحکُم بَينَنا بِالحَق‌ِّ وَ لا تُشطِط وَ اهدِنا إِلي سَواءِ الصِّراطِ «22»
ياد کن زماني که داخل شدند بر داود پس ترسيد و بفزع افتاد گفتند مترس ما آمده‌ايم مخاصمه و مرافعه داريم بعض ما بر بعضي تعدي و تجاوز کردند پس شما بين ما حکم فرما و هدايت فرما ما را بصراط مستقيم و راه راست.
إِذ دَخَلُوا عَلي داوُدَ متعلق است بآيه قبل وَ اذکُر عَبدَنا داوُدَ و از جمله دخلوا و قالوا استفاده ميشود که جماعتي بودند و لو ترافع بين دو نفر بود ولي اصحاب طرفين هم آمده بودند حکم قضيّه را درک کنند و بعضي گفتند دو نفر بودند و اقل‌ّ جمع دو نفر است لکن خلاف ظاهر است.
فَفَزِع‌َ مِنهُم کلمه منهم هم دليل بر جمع است زيرا از دو نفر داود فزع نميکند و نميترسد بآن قوت و قدرتي که داشت که در جنگ با جالوت گفتند سنگ رها ميکرد بهر که ميزد از گرده او بيرون مي‌آمد و به ديگري اصابت ميکرد و او هم کشته ميشد.
قالُوا لا تَخَف ما براي اذيت به شما نيامده‌ايم مرافعه داريم براي حکم آمده‌ايم.
خَصمان‌ِ بَغي بَعضُنا عَلي بَعض‌ٍ دو نفر از ما با هم طرف شده‌اند يکي بر ديگري ظلم و تعدّي و تجاوز کرده.
فَاحکُم بَينَنا بِالحَق‌ِّ که حق با کدام است و کدام ظالم و ناحق ميگويد.
وَ لا تُشطِط شطط جور در حکم است يعني بر خلاف حق
جلد 15 - صفحه 232
حکم مفرما.
وَ اهدِنا إِلي سَواءِ الصِّراطِ ما را هدايت فرما براه راست ما طرفين بآنچه حکم مي‌فرمايي اطاعت ميکنيم اختلاف بين دو برادر است يکي از آنها گفت: