تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالَ لَقَدْ ظَلَمَکَ بِسُؤالِ نَعْجَتِکَ إِلى نِعاجِهِ وَ إِنَّ کَثِيراً مِنَ الْخُلَطاءِ لَيَبْغِي بَعْضُهُمْ عَلى بَعْضٍ إِلاَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ قَلِيلٌ ما هُمْ وَ ظَنَّ داوُدُ أَنَّما فَتَنَّاهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ وَ خَرَّ راکِعاً وَ أَنابَ «24»
قالَ لَقَدْ ظَلَمَکَ: گفت داود اگر در اين دعوى صادق باشى، يا بعد از اعتراف مدعى عليه به او گفت: هر آينه بتحقيق ستم کرده است به تو برادر تو، بِسُؤالِ نَعْجَتِکَ إِلى نِعاجِهِ: به خواستن ميش تو و اضافه نمودن به سوى ميشهاى خود.
بعد از حکم دعوى به طريق موعظه حسنه، و ترغيب خصمان در ايثار عادت شرکاى صلحا و اعراض از روش صلحا فرمود: وَ إِنَّ کَثِيراً مِنَ الْخُلَطاءِ: و بدرستى که بسيارى از شرکاء که مالها به هم مخلوط کنند، لَيَبْغِي بَعْضُهُمْ عَلى بَعْضٍ: هر آينه ستم کنند برخى از آنها بر بعض ديگر و زياده از حق خود طلب مى‌کنند، إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا: مگر آنانکه ايمان آورده‌اند به خدا، وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ: و بجا آورده‌اند کارى پسنديده و شايسته، وَ قَلِيلٌ ما هُمْ: و بسيار کم هستند ايشان در ميان شريکان.
و چون ملائکه بعد از شنيدن اين کلام برخاستند و غايب شدند، حضرت داود عليه السلام در اين امر منتقل شد که اين تعريض است بر حال او، وَ ظَنَ
جلد 11 - صفحه 188
داوُدُ: و يقين نمود داود، أَنَّما فَتَنَّاهُ: آنکه جز اين نيست که امتحان و آزمايش نموديم او را. و چون متنبه شد بر اين احوال، فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ: پس طلب آمرزش نمود پروردگار خود را، وَ خَرَّ راکِعاً وَ أَنابَ: و به روى افتاد در حالى که سجده کننده و بازگشت نماينده بود. نزد بعضى بيفتاد براى سجود در حالى که نماز گزارنده و رجوع کننده به خدا. در خبر است که چهل روز سر از سجده برنداشت مگر براى نماز گزاردن، و چندان گريست که به آب چشم او گياه برآمد و هيچ آب نخوردى مگر با آب چشمش مخلوط شدى. «1»