تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أَمْ نَجْعَلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ کَالْمُفْسِدِينَ فِي الْأَرْضِ أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ کَالْفُجَّارِ «28»
أَمْ نَجْعَلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ کَالْمُفْسِدِينَ: «استفهام انکارى» يعنى نه چنان است که کفّار گويند؛ آيا قرار مىدهيم آنان را که تصديق نمودند به خدا و رسول، وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ: و بجا آوردند کارهاى پسنديده و شايسته، کَالْمُفْسِدِينَ فِي الْأَرْضِ: مانند فساد کنندگان در زمين که معصيت نمايند. أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ کَالْفُجَّارِ: يا قرار دهيم پرهيزکاران را که از
جلد 11 - صفحه 193
خوف خدا از معاصى محرزند مانند بدکاران و نابکاران که به انواع مناهى اشتغال دارند؛ يعنى هرگز مشرکان و فاجران را مانند مؤمنان و متقيان قرار ندهيم، بلکه مرتبه بلند و درجه ارجمند به آنها عطا فرمائيم.
تنبيه:
آيه شريفه آگاه فرمايد منزلت و مکانت مؤمنين و متقين را در پيشگاه الهى که مقام شامخ عالى را حائز باشند، بنابراين مؤمنين بايد حفظ شئونات خود را بنمايند.
جلد 17 بحار حضرت صادق عليه السلام در ذيل حديثى فرمايد: فاعرفوا منزلتکم فيما بينکم و بين اهل الباطل، فانّه لا ينبغى لاهل الحقّ ان ينزلوا انفسهم منزلة اهل الباطل، لأنّ اللّه لم يجعل اهل الحقّ عنده بمنزلة اهل الباطل. الم يعرفوا وجه قول اللّه فى کتابه اذ يقول: ام نجعل الّذين امنوا و عملوا الصالحات کالمفسدين فى الارض ام نجعل المتّقين کالفجّار. اکرموا انفسکم من اهل الباطل: «1».
پس بشناسيد منزلت خود را ميان خود و اهل باطل، بدرستى که سزاوار و شايسته نيست براى اهل حق اينکه نازل کنند منزلت خود را به منزلت اهل باطل، (يعنى خود را به رديف آنها قرار دهند در رفتار و گفتار و اعمال و احوال)؛ آيا معرفت نداريد به فرمايش الهى در کتاب خود فرمايد: «ام نجعل الذين امنوا»: نه چنان است که قرار دهيم مؤمنان را مانند مفسدان در يک مرتبه و متقيان را مانند فاجران در يک درجه، گرامى داريد نفوس خود را از اهل باطل.