اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
أَم نَجعَلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ کَالمُفسِدِينَ فِي الأَرضِ أَم نَجعَلُ المُتَّقِينَ کَالفُجّارِ «28»
آيا ما قرار ميدهيم کساني را که ايمان آوردند و اعمال صالحه بجا آوردند مثل کساني که افساد ميکنند در روي زمين يا اينکه قرار ميدهيم اهل تقوا را مثل فجّار و فسّاق.
اينکه کفّار و مشرکين که ميگويند همين دنيا است و بس و بعد از مردن خبري نيست صرفه با فساق و فجار و ظلمه و مفسدين است و مؤمن صالح متقي در دنيا در شکنجه آنها است و پس از مردن خبري نيست اگر چنين باشد خداوند ظالم است که آنها را مسلط کرده بر سر اينها، آنها در لذت و خوشگذراني و هوي پرستي و بزرگي باشند و اينها در ذلت و جلوگيري از لذائذ دنيوي و حقارت و بدبختي باشند هرگز چنين نيست خداوند داراي قرار داده دار جزاء و پاداش عمل فَمَن يَعمَل مِثقالَ ذَرَّةٍ خَيراً يَرَهُ وَ مَن يَعمَل مِثقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ- زلزال آيه 7 و 8- «النّاس مجزيون باعمالهم ان خيرا فخير و ان شرّا فشرّ» لذا ميفرمايد:
جلد 15 - صفحه 239
أَم نَجعَلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ کَالمُفسِدِينَ فِي الأَرضِ استفهام انکاري است يعني هرگز چنين نيست کساني که ايمان و عمل صالح دارند جَنّاتٌ تَجرِي مِن تَحتِهَا الأَنهارُ خالِدِينَ فِيها وَ نِعمَ أَجرُ العامِلِينَ و کساني که مفسد در زمين هستند جَهَنَّمَ يَصلَونَها فَبِئسَ المِهادُ.
أَم نَجعَلُ المُتَّقِينَ کَالفُجّارِ اهل تقوي لَهُم غُرَفٌ و فجّار وَ السَّلاسِلُ يُسحَبُونَ.