اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ وَهَبنا لِداوُدَ سُلَيمان‌َ نِعم‌َ العَبدُ إِنَّه‌ُ أَوّاب‌ٌ (30)
و ما بخشيديم از براي داود سليمان را که به او همچه فرزندي عنايت کرديم سليمان خوب بنده‌اي بود محققا او در پيشگاه احديّت اوّاب بود.
يعني دائما مشغول ذکر خدا و عبادت او بود حضرت داود و سليمان علاوه از مقام نبوت و رسالت مقام سلطنت و رياست هم داشتند
جلد 15 - صفحه 241
حتي بر طايفه جن و طيور و حيوانات و زبان آنها را ميدانستند که ميفرمايد وَ حُشِرَ لِسُلَيمان‌َ جُنُودُه‌ُ مِن‌َ الجِن‌ِّ وَ الإِنس‌ِ وَ الطَّيرِ- نمل آيه 20- حتي زبان مورچه را ميدانست که در همان سوره نمل ميفرمايد قالَت نَملَةٌ- الي قوله- فَتَبَسَّم‌َ ضاحِکاً مِن قَولِها- آيه 18- و از غرائب امور اينکه حقير در عالم رؤيا مشرف شدم خدمت حضرت سليمان بالاي تخت عظيمي نشسته با حشمت و جلالي و پس از سلام خدمتش عرض کردم يک نفر از علماء ما در مقام اثبات افضليت حضرت خاتم بر ساير انبياء بياناتي دارد تا باسم مبارک شما ميرسد ميگويد «کم فرق بين من عرض عليه مفاتيح الدنيا فلم يقبلها و بين من قال هبني ملکا لا ينبغي لاحد من بعدي» فرمود ما هم براي دنيا نخواستيم عرض کردم چرا لا يَنبَغِي لِأَحَدٍ مِن بَعدِي! فرمود اينکه معني نيست که بديگران ندهي معني اينکه است که بهر که هر چه ميخواهي عنايت کني به من زيادتر مرحمت فرما چنانچه شما در دعاي کميل ميخوانيد
«و اجعلني من احسن عبادک نصيبا عندک و اقربهم منزلة منک و اخصهم زلفة لديک»
عرض کردم در قرآن ميفرمايد و الشياطين مغلولة چه نحوه آنها را غل‌ّ ميفرمودي فرمود غلهاي آنها غير از اينکه غلها بود.