تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) إِذْ عُرِضَ عَلَيْهِ بِالْعَشِيِّ الصَّافِناتُ الْجِيادُ (31) إِذْ عُرِضَ عَلَيْهِ بِالْعَشِيِ‌: وقتى که عرض کرده شدند بر او به آخر روز، الصَّافِناتُ الْجِيادُ: اسبان ايستاده بر سه قائمه و بر کنار سم از قائمه چهارم اسبان نيک دو. اين از جمله صفت پسنديده اسب است. هزار اسب به ميراث سليمان رسيده بود و براى تهيه جهاد بعد از نماز پيشين بر کرسى نشسته اسبان را بر او عرض کردند و مشغول به آن شد تا آنکه از نماز نافله يا اورادى که در آخر روز داشت بازماند. چون نهصد رأس عرض کردند، نگاه کرد آفتاب فرو شده بود.