1- همهى مردم حتّى انبيا آزمايش مىشوند. «فَتَنَّا سُلَيْمانَ»
2- آزمايش وسيلهى صيقلى شدن روح و قرب به خداست. فَتَنَّا ... ثُمَّ أَنابَ
3- انحصار قدرت در افراد معصوم و الهى، سبب استبداد و انحراف نمىشود.
جلد 8 - صفحه 108
«هَبْ لِي مُلْکاً لا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ»
4- اول خود را با توبه و انابه پاک کنيم و ظرف روح را شستشو دهيم، سپس از خداوند حکومت و قدرت بخواهيم. «رَبِّ اغْفِرْ لِي وَ هَبْ لِي»
5- استغفار قبل از دعا، سبب استجابت دعاست. «رَبِّ اغْفِرْ لِي وَ هَبْ لِي مُلْکاً»
6- برخى انبيا به سراغ قدرت و حکومت مىرفتند. «هَبْ لِي مُلْکاً»
7- قدرت انبيا با زور و کودتا نيست، از طريق الطاف الهى است. «هَبْ لِي مُلْکاً»
8- لازمهى کسب معنويّت و انابه و تضرّع، انزوا و گوشهگيرى نيست. ثُمَّ أَنابَ ...
هَبْ لِي مُلْکاً
9- عدم دخالت در سياست قداست آفرين است. «هَبْ لِي مُلْکاً»
10- از خداوند تنها رفع مشکل و شفاى مرض را نخواهيد بلکه علاوه بر جبران و اصلاح گذشته، کسب قدرت و نجات امّت را نيز درخواست کنيد. ثُمَّ أَنابَ ... هَبْ لِي مُلْکاً
11- همّت بلند حضرت سليمان، سبب درخواستهاى بلند او از خداوند مىشود. «مُلْکاً لا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ»
12- در دعا و مناجات، صفات و نامهايى را دربارهى خداوند ذکر کنيد که با دعا تناسب داشته باشد. «هَبْ لِي- أَنْتَ الْوَهَّابُ»
13- بخشش گسترده و پى در پى مخصوص خداوند است. «إِنَّکَ أَنْتَ الْوَهَّابُ»