تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) فَسَخَّرْنا لَهُ الرِّيحَ تَجْرِي بِأَمْرِهِ رُخاءً حَيْثُ أَصابَ (36) چون حضرت سليمان عليه السلام مناجات نمود: فَسَخَّرْنا لَهُ الرِّيحَ‌: پس مسخر ساختيم ما براى او باد را، تَجْرِي بِأَمْرِهِ رُخاءً: بر وجهى که مى‌رفت به فرمان او از روى نرمى و خوشى بى‌آنکه او را متحرک و مضطرب سازد، يا فرمانبردار که هرگز مخالفت او را نمى‌کرد. حَيْثُ أَصابَ‌: هر جا که قصد کرد بوده. در روايت است که حق تعالى بر وجهى باد را مسخر او کرده بود که روزى در صباح او را از ايليا برداشت و در وقت چاشت به قزوين و شبانگاه به کابل رسانيد. «2»