تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
ذلِکَ نَتْلُوهُ عَلَيْکَ مِنَ الْآياتِ وَ الذِّکْرِ الْحَکِيمِ (58)
ذلِکَ نَتْلُوهُ عَلَيْکَ مِنَ الْآياتِ: اين قصه عيسى عليه السّلام و غير او را مىخوانيم بر تو در حالتى که از جمله علامات نبوت و دلالات رسالت است، وَ الذِّکْرِ الْحَکِيمِ: و از ذکر محکم است، که ممنوع باشد از راه يافتن خلل به آن.
مراد، قرآن است، يعنى قصه زکريا و مريم و يحيى و عيسى عليهم السلام و احوال ايشان؛ و ذکر نموديم براى تو، همه آن از آيات قرآن. و ذکر محکم، مشتمل بر حکم و علم ممنوع از زلل و خطا و خلل است، و همه آن از علامات نبوت است و علمى است محکم و مطابق با واقع. و اخبار آن از مثل تو که نخواندى و نياموختى از کسى، دال است بر اطلاع دادن آنها از جانب علام الغيوب، به توسط وحى.