اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ وَهَبنا لَه‌ُ أَهلَه‌ُ وَ مِثلَهُم مَعَهُم رَحمَةً مِنّا وَ ذِکري لِأُولِي الأَلباب‌ِ (43)
و بخشيديم براي او اهل او را تمام اولادهايي که تلف شده بودند چه قبل از کسالت او و چه در حال کسالت او زند شدند و خداوند مثل آنها را هم به او عنايت فرمود که آنها مضاعف شدند و اينکه موهبت رحمتي بود و تفضلي در حق ايوب و يادآوري براي صاحبان لب‌ّ و عقل و ادراک.
که تمام افعال الهي چه اخذ و چه اعطاء چه نعمت و بلاء از روي حکمت و مصلحت است انسان بايد در بلاء صبر کند و در نعمت شکر إِنَّما يُوَفَّي الصّابِرُون‌َ أَجرَهُم بِغَيرِ حِساب‌ٍ- زمر آيه 13- لَئِن شَکَرتُم لَأَزِيدَنَّکُم ابراهيم آيه 7- حتي در اخبار دارد که مواشي و مزارع او دو برابر شد.