اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
رَب‌ُّ السَّماوات‌ِ وَ الأَرض‌ِ وَ ما بَينَهُمَا العَزِيزُ الغَفّارُ (66)
پروردگار آسمانها و زمين و آنچه بين ايندو است خداوند عزيز آمرزنده است.
رَب‌ُّ السَّماوات‌ِ اطلاق رب دلالتش بيش از اطلاق خالق است زيرا معني خلق اينکه از کتم عدم بعرصه وجود آوردن است نيست راهست کردن و رب بمعني تربيت و نگهداري و رشد و ترقي و نظم و ترتيب است هم علت موجده و هم علت مبقيه است خداوند اينکه عوالم بالا را و اينکه کرات جويه را بچه نحوي بحرکت و سير انداخته با چه نحو منظمي که خردلي تندتر يا سبکتر يا وقوف ندارند هر کدام از مدار خود خردلي خارج نميشوند.
وَ الأَرض‌ِ اينکه کره زمين با اينکه ثقالت روي آب مثل کشتي
جلد 15 - صفحه 266
قرار داده و کره آب را در جوّ هوا و در سير انداخته وضعي و انتقالي مرتب و منظم.
وَ ما بَينَهُمَا از ملک و جن و انس و حيوانات بحري و برّي طيور و وحوش و بهائم و حشرات و نباتات و معادن و جواهرات و جمادات و ابر و باد و باران و برف و تگرگ و هوا و آنچه از فهم ما خارج است.
العَزِيزُ قادر و قاهر و کبير و علي و عظيم و محيط و غالب علي کل شي‌ء.
الغَفّارُ آمرزنده و گذشت فرموده که در خبر دارد فرداي قيامت چون در مغفرت باز ميشود که حتّي انبياء و ملائکه به اينکه وسعت تصور نميکردند و دارد پيغمبر اکرم طلب مغفرت براي گنه‌کاران امت ميکند خطاب ميرسد يک سال يک ماه يک هفته يک روز يک ساعت قبل الموت توبه کردند مي‌آمرزم و پيغمبر دائما عرض ميکند،
رب‌ّ زدني
» خطاب ميرسد
حتي بلغت الروح التراقي
باز عرض ميکند
«رب زدني»
خطاب ميرسد
«اغفرا و لا ابالي»
فقط قابليت مغفرت ميخواهد و آن ايمان است.