تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) الْحَقُّ مِنْ رَبِّکَ فَلا تَکُنْ مِنَ الْمُمْتَرِينَ (60) الْحَقُّ مِنْ رَبِّکَ‌: حق که ولادت عيسى عليه السّلام و تمثيل او به آدم عليه السّلام، خبر صدق و مطابق با واقع از جانب پروردگار تو است، فَلا تَکُنْ مِنَ الْمُمْتَرِينَ‌: پس مباش از شک کنندگان در قدرت الهى. تبصره: به مراجعه ادله عقليه، اين مطلب محقق آيد که مقام شامخ نبوت را شايسته شک و ترديد و نقص و عيب نيست، زيرا موجب سلب اطمينان و وثوق به تبليغات ايشان، و آن، نقض غرض الهى است. پس اين گونه خطابات، در ظاهر خطاب به پيغمبر باشد چون سفير و مبلّغ فرامين سبحانى است، و لکن مراد امت باشند؛ زيرا نقص و شک و ترديد نسبت به آنها رواست. و شاهد بر اين مطلب، آيه شريفه: يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ فَطَلِّقُوهُنَ‌ است که ابتدا خطاب به پيغمبر، و بعد بيان خطاب را به جمع مى‌فرمايد به جهت آنکه شامل امت گردد. و نيز عياشى از حضرت صادق عليه السّلام روايت نموده که فرمود: نزل القرآن بايّاک اعنى و اسمعى يا جارة. «1» اين مثلى است که زده مى‌شود براى کسى که تکلم نمايد به کلامى، و قصد کرده باشد به آن کلام، غير مخاطب را (عرفى است: به در مى‌گويند، ديوار تو گوش کن).