اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِنّا جَعَلنا فِي أَعناقِهِم أَغلالاً فَهِي‌َ إِلَي الأَذقان‌ِ فَهُم مُقمَحُون‌َ «8»
محققا ما قرار داديم در گردن آنها غل‌هايي پس اينکه غلها تا ذقن آنها بود پس آنها نميتوانند سر فرود بياورند.
اينکه آيه شريفه دو نحوه تفسير شده يکي آنکه:
إِنّا جَعَلنا فِي أَعناقِهِم أَغلالًا کنايه باشد از کبر و نخوت و حب دنيا و هواي نفس و عصبيت و عناد که اينها بمنزله غل هستند و بر گردن آنها بار شده.
فَهِي‌َ إِلَي الأَذقان‌ِ غل در گردن بخصوص که دستها هم بگردن بسته شده که معناي غل هست زير ذقن را ميگيرد نميگذارد سر فرود آيد.
فَهُم مُقمَحُون‌َ يعني تسليم فرمايشات نبي نميشوند و سر باحکام دين فرود نمياورند اينکه حب شهوات مانع از قبول ايمان است چنانچه امروز هم همه مشاهده ميکنيم که ابناء امروزه زير بار احکام دين نميروند و تسليم فرمايشات نبي و ائمه و قرآن و علماء نميشوند براي همين هوي و هوس‌ها ديگر اينکه مراد فرداي قيامت باشد که اينکه کفار و مشرکين و ضالّين و ظالمين را در غل و زنجير ميکشند که خطاب ميرسد بملائکه عذاب خُذُوه‌ُ فَغُلُّوه‌ُ ثُم‌َّ الجَحِيم‌َ صَلُّوه‌ُ ثُم‌َّ فِي سِلسِلَةٍ ذَرعُها سَبعُون‌َ ذِراعاً فَاسلُکُوه‌ُ الحاقّة آيه 30 الي 33 و نيز ميفرمايد: إِذِ الأَغلال‌ُ فِي أَعناقِهِم وَ السَّلاسِل‌ُ يُسحَبُون‌َ فِي الحَمِيم‌ِ ثُم‌َّ فِي النّارِ يُسجَرُون‌َ مؤمن آيه 73 و ميفرمايد إِنّا أَعتَدنا لِلکافِرِين‌َ سَلاسِل‌َ وَ أَغلالًا وَ سَعِيراً دهر آيه 4 لکن معناي اول اقرب بنظر ميآيد بقرينه آيه بعد که ميفرمايد: