تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ سَواءٌ عَلَيْهِمْ أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لا يُؤْمِنُونَ «10»
وَ سَواءٌ عَلَيْهِمْ: حال اين کفار در شقاوت به مرتبهاى است که يکسان است بر ايشان، أَ أَنْذَرْتَهُمْ: بترسانى ايشان را، أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ: يا نترسانى آنها را، لا يُؤْمِنُونَ: ايمان نخواهند آورد به جهت انهماک در کفر و شرک.
تنبيه:
با مقام اشرفيت انسانى و عطاى فهم و ادراک سبحانى، در مقام شقاوت به درجهاى رسد که کأنّه تميز و استدراک از او سلب، و چنان منهمک
«1» منهج الصادقين، ج 7، ص 472.
جلد 11 - صفحه 60
در کفر و طغيان که موعظه و پند و عدم آن در باره او يکسان شود که هيچ تأثير و تأثرى نيابد، در اين صورت عاقبت وخيم خواهد بود.