تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) إِنَّما تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّکْرَ وَ خَشِيَ الرَّحْمنَ بِالْغَيْبِ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَ أَجْرٍ کَرِيمٍ «11» إِنَّما تُنْذِرُ: جز اين نيست مى‌ترسانى بر وجهى که مفيد باشد بر اثر مترتب باشد، مَنِ اتَّبَعَ الذِّکْرَ: کسى را که پيروى نمايد قرآن را و به سمع قبول مواعظ آن را بشنود، وَ خَشِيَ الرَّحْمنَ بِالْغَيْبِ‌: و بترسد خدا را به آنچه از او پوشيده است از امور اخروى، يا بترسد از خدا در حال غيبت او از مردمان بر خلاف منافقين که در ظاهر اظهار ايمان کنند و چون از نظر مؤمنان غايب شوند انکار کنند. فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ: پس بشارت بده اى پيغمبر تابع قرآن و ترسان از حضرت رحمان را به آمرزش گناهان، و وَ أَجْرٍ کَرِيمٍ‌: و پاداش و جزاى بزرگوار در آن جهان.