اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِن‌َّ هذا لَهُوَ القَصَص‌ُ الحَق‌ُّ وَ ما مِن إِله‌ٍ إِلاَّ اللّه‌ُ وَ إِن‌َّ اللّه‌َ لَهُوَ العَزِيزُ الحَکِيم‌ُ (62)
بتحقيق آنچه از قضاياي عيسي و غير آن نازل فرموديم اخبار و احاديث مطابق با واقع و حقيقت است و احدي مقام الوهيّت ندارد جز ذات مقدّس اللّه و محققا خداوند هر آينه او غالب و داناي بجميع حکم و حکمفرما است.
ان‌ّ هذا اشاره بآيات قبل است که در مورد زکريّا و يحيي و مادر مريم و مريم و عيسي عليهم السلام نازل فرمود.
لَهُوَ القَصَص‌ُ الحَق‌ُّ قصص جمع قصّه است و قصه نقل و حکايت پيشينيان است و آن سه قسم است: يک قسمت رومان مانند است مثل قصه رستم و حسين گرد
جلد 4 - صفحه 234
و ليلي و مجنون، شيرين و فرهاد و داستانهاي الف ليل و فردوسي و امثال آنها که ميتوان گفت يک صدم آنها واقعية ندارد بلکه بسياري قطع بخلاف آن داريم مثل حکايات تورية و انجيل و کتب منسوبه بوحي از عهد قديم و جديد نسبت بکفريات و نسبتهاي ناروا بمقام قدس انبياء عليهم السّلام.
دوم حکايات مأخوذه از کتب تواريخ که دليل بر صدق و کذب آن نداريم و محتمل الامرين است.
سوم قضاياي مأخوذه از وحي و اخبار معصومين عليهم السلام که قطع بصدق آن داريم و احتمال خلاف در آنها نميرود و قصص قرآني از اينکه باب است و معني الحق‌ّ همين است.
وَ ما مِن إِله‌ٍ إِلَّا اللّه‌ُ اشاره باديان باطله است که الوهيت را نسبت بغير اللّه هم دادند مثل مجوس که قائل بيزدان و اهرمن شدند، و يهود که گفتند خدا اله موسي و موسي اله هارون و هارون اله فرعون، و نصاري که قائل باقانيم ثلاث شدند و غير اينها از مذاهب باطله حتي کساني که قائل بالوهيت امير المؤمنين عليه السّلام شدند فقط توحيد در الوهيت مختص بمسلمين و دين حقّه اسلام است.
وَ إِن‌َّ اللّه‌َ لَهُوَ العَزِيزُ الحَکِيم‌ُ تفسير إبن جمله مکررا بيان شده و در اينکه مقام تهديد منکرين توحيد است که خداوند غالب و مقتدر است و بر عذاب آنها بمقتضاي حکمت حکم فرما است.