1- در برابر هر سخن انحرافى بايد پاسخى روشن عرضه داشت. «قالُوا إِنَّا تَطَيَّرْنا بِکُمْ، قالُوا طائِرُکُمْ مَعَکُمْ»
2- تکذيب «فَکَذَّبُوهُما»، تحقير «تَطَيَّرْنا بِکُمْ» و تهديد «لَنَرْجُمَنَّکُمْ» از حربه‌هاى کفّار است.
3- فالگيرى و فال زدن، از آداب و رسوم جاهلى است. «تَطَيَّرْنا بِکُمْ»
4- کسى که منطق ندارد به خرافات متوسّل مى‌شود. «تَطَيَّرْنا بِکُمْ»
5- انحراف فکرى مقدّمه‌ى انحراف عملى است. تَطَيَّرْنا بِکُمْ ... لَنَرْجُمَنَّکُمْ
6- کفر، مايه سنگدلى و جسارت به انبيا است. «لَنَرْجُمَنَّکُمْ»
7- کفّار که در برابر منطق و روش پيامبران منطقى ندارند، پس از تکذيب، دست به تهديد مى‌زنند. لَنَرْجُمَنَّکُمْ وَ ...
8- کار انبيا، غفلت زدايى و توجّه دادن مردم به فطرت سالم است. «ذُکِّرْتُمْ»
9- يکى از جلوه‌هاى اسراف، سرکشى و طغيان است. «بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ مُسْرِفُونَ»
10- ريشه‌ى بدبختى‌ها طغيان و اسراف است، نه ايمان به خدا و پيامبران. «بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ مُسْرِفُونَ»
«1». بحار، ج 55، ص 322.
«2». کافى، ج 8، ص 198.
تفسير نور(10جلدى)، ج7، ص: 530