1- گاهى بايد دعوت به حقّ و امر به معروف به صورت گروهى باشد. أَرْسَلْنا ...
اثْنَيْنِ فَکَذَّبُوهُما فَعَزَّزْنا بِثالِثٍ
2- لجاجت، درد بى درمان است. (حتى انبيا را تکذيب کردند.) «فَکَذَّبُوهُما»
3- با تکذيب دشمن، دست از کار و هدف نکشيد، نفرات خود را تقويت کنيد.
«فَکَذَّبُوهُما فَعَزَّزْنا بِثالِثٍ»
4- گاهى چند پيامبر، هم زمان به سوى يک قوم اعزام مى‌شدند. اثْنَيْنِ ... بِثالِثٍ
5- تعداد مبلّغان، به نياز جامعه بستگى دارد. «أَرْسَلْنا إِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ فَکَذَّبُوهُما فَعَزَّزْنا بِثالِثٍ»
6- در مديريّت، وقتى کسى را به مأموريّتى مى‌فرستيد رهايش نکنيد و او را تأييد
«1». انعام، 91.
جلد 7 - صفحه 528
و تقويت کنيد. «فَعَزَّزْنا بِثالِثٍ»
7- کثرت افراد لايق، سبب عزّت است. «فَعَزَّزْنا بِثالِثٍ»
8- عزّت و ذلّت به دست خداست، گرچه فرد يا چيزى واسطه شود. «فَعَزَّزْنا»
9- در مديريّت، هميشه نيروى ذخيره داشته باشيد. «بِثالِثٍ»
10- کفّار تمام کمالات را ناديده و همه چيز را با ديد ظاهرى مى‌نگرند. «بَشَرٌ مِثْلُنا»
11- بعضى، تکليف و امر و نهى را مخالف رحمت الهى مى‌دانند و گمان مى‌کنند معناى رحمت، آزادى بى‌قيد و شرط و رها بودن انسان است. «ما أَنْزَلَ الرَّحْمنُ مِنْ شَيْ‌ءٍ»
12- در برابر انکارهاى پى در پى دشمن، دل خود را با ياد خدا آرامش دهيد.
رَبُّنا يَعْلَمُ ...
13- وظيفه‌ى انبيا، روشنگرى و تبليغ آگاهى بخش است و ضامن نتيجه نيستند.
«وَ ما عَلَيْنا إِلَّا الْبَلاغُ»