اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِلاّ رَحمَةً مِنّا وَ مَتاعاً إِلي حِين‌ٍ (44)
مگر رحمتي از ما شامل حال آنها شود و آنها را متمتّع سازيم تا زمان معيّني.
که اجل آنها سر رسد يا خطري متوجّه نشود و بسلامتي به مقصد نائل شوند يا در مخاطرات خداوند حفظ فرمايد. خود حقير مشاهده کردم يک ماشين که هشت مسافر داشت و يک راننده بالاي يک گردنه ماشين سقوط کرد و تقريبا بيست متر برگشت و ماشين خورد شد بطوري که از او صرفنظر کردند و اينکه نه نفر از داخل اينکه ماشين بيرون آمدند و خردلي آسيب به آنها وارد نشده بود و همچنين خود حقير در کشتي بودم کشتي متلاطم شد ديدم کارکنان کشتي يک چيزهايي مملو از باد به کمر خود مي‌بندند پرسيدم اينها چيست گفتند کشتي دارد غرق ميشود اينها را به خود مي‌بندند که روي آب آنها را نگاهدارد تا کشتي ديگري بيايد و اينها را نجات دهد شروع کردم به ذکر شريف حديث کساء هنوز تمام نشده بود کشتي آرام گرفت. انسان در هر حال، بايد متوجه باشد و پناه ببرد به خداوند متعال و وسائطي که دارد متوسّل شود تا خدا او را حفظ فرمايد و نجات دهد.
81