اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ إِذا قِيل‌َ لَهُم‌ُ اتَّقُوا ما بَين‌َ أَيدِيکُم وَ ما خَلفَکُم لَعَلَّکُم تُرحَمُون‌َ (45)
و چون گفته شود به آنها که پرهيزگار باشيد چه نسبت بما قبل خود و چه نسبت بما بعد خود باشد که شما مشمول رحمت الهي شويد.
نوع اينکه بلاها و مصائب در اثر فسق و فجور و ظلم و تعدي و بي اعتنايي بامر دين و ترک نماز و صوم و ساير واجبات و ارتکاب معاصيست وَ ما أَصابَکُم مِن مُصِيبَةٍ فَبِما کَسَبَت أَيدِيکُم وَ يَعفُوا عَن کَثِيرٍ شوري آيه 29.
وَ إِذا قِيل‌َ لَهُم‌ُ قائل انبياء و اوصياء و علماء و صلحاء و آمرين به معروف و ناهين عن المنکر.
اتَّقُوا مراتب تقوي مکرر بيان شده تقوي از کفر و شرک و ضلالت و از معاصي کبار و از کليه معاصي و از ترک فرائض و منع حقوق و ظلم و توجه بغير خدا.
ما بَين‌َ أَيدِيکُم نسبت بگذشته‌ها توبه و تدارک و نسبت بحال ترک کليه معاصي.
وَ ما خَلفَکُم عزم و جزم بر اتيان فرائض و تعلم احکام و ترک مخالفت.
لَعَلَّکُم البته خداوند رءوف.
تُرحَمُون‌َ مشمول رحمت خود قرار ميدهد چنانچه در بسياري از آيات تصريح فرموده و حسن عقلي هم دليل است.