اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ ما تَأتِيهِم مِن آيَةٍ مِن آيات‌ِ رَبِّهِم إِلاّ کانُوا عَنها مُعرِضِين‌َ (46)
و نيامد اينها را هيچگونه آيتي از پروردگارشان مگر اينکه بودند از آن آيات اعراض ميکردند.
آيات پروردگار بسيار است و اقسام مختلف دارد يک قسمت معجزات صادره از انبياء که حمل بر سحر ميکردند و يک قسمت آيات شريفه قرآن و ساير کتب سماويه و صحف انبياء گفتند: افتراء است بخدا ميزنند و رقي‌ّ ميشمارند چنانچه گفتند وَ لَن نُؤمِن‌َ لِرُقِيِّک‌َ حَتّي تُنَزِّل‌َ عَلَينا کِتاباً نَقرَؤُه‌ُ اسراء آيه 95 و گفتند إِنَّما أَنت‌َ مُفتَرٍ و گفتند إِنَّما يُعَلِّمُه‌ُ بَشَرٌ نحل آيه 103 و 105 و غير
جلد 15 - صفحه 82
اينها از نسبتها و يک قسمت از آيات الهي آثار قدرت و علم و حکمت که در مخلوقات ظاهر و هويدا است که نسبت بطبيعت و شانس و اتفاق ميدهند و يک قسمت وجود مقدس انبياء و اوصياء و علماء اعلام که همه آيات الهي هستند بساحر و جادوگر و جاهل و سفيه و امل و کهنه پرست ميدهند مخصوصا در دوره حاضر که خبر دادند در حديث شريف که
(سياتي زمان يفرون من العلماء فرار- الغنم من الذئب).
وَ ما تَأتِيهِم مِن آيَةٍ نکره در سياق نفي افاده عموم ميدهد بخصوص با کلمه من يعني هيچ آيتي نيامد آنها را مگر آنکه اعراض کردند.
مِن آيات‌ِ رَبِّهِم من در اينجمله تبعيضيّه است يعني هر نوع و هر قسمت از آيات الهيه را که آمد آنها را.
إِلّا کانُوا عَنها مُعرِضِين‌َ از انبياء اعراض کردند اعتنايي بآنها نکردند قرآن را مهجور کردند وَ قال‌َ الرَّسُول‌ُ يا رَب‌ِّ إِن‌َّ قَومِي اتَّخَذُوا هذَا القُرآن‌َ مَهجُوراً فرقان آيه 32 در زيارت ابي عبد اللّه (ع) دارد
لقد اصبح کتاب اللّه فيک مهجورا و رسول اللّه فيک موتورا
احکام الهيه را کنار گذاردند شرک، کفر ضلالت فسق فجور طغيان ظلم تعدي تجاوز رواج پيدا کرده سر تا سر دنيا را گرفته چنانچه ميفرمايد ظَهَرَ الفَسادُ فِي البَرِّ وَ البَحرِ بِما کَسَبَت أَيدِي النّاس‌ِ روم آيه 40 بايد دعا کرد (فاظهر اللهم لنا وليک و إبن بنت نبيک).