1- انسان مىتواند براى شناخت قدرت خدا، از توجّه به موجوداتى که در دسترس اوست کمک بگيرد. أَ وَ لَمْ يَرَوْا ...
2- آفرينش چهارپايان (همچون گاو و گوسفند و شتر و ...) براى انسان است.
«خَلَقْنا لَهُمْ»
3- در توليد گياهان و ميوهها، انسان نقشى داشت، «لِيَأْکُلُوا مِنْ ثَمَرِهِ وَ ما عَمِلَتْهُ أَيْدِيهِمْ» «1» ولى در آفرينش چهارپايان انسان نقشى ندارد. «عَمِلَتْ أَيْدِينا أَنْعاماً»
4- آفرينش خداوند ابتکارى است نه تقليدى. «عَمِلَتْ أَيْدِينا»
5- از خورشيد و گياه و دريا غير انسان نيز بهرهمند مىشود ولى از چهارپايان تنها
«1». يس، 35.
جلد 7 - صفحه 559
انسان استفاده مىکند. خَلَقْنا لَهُمْ ... فَهُمْ لَها مالِکُونَ
6- از نشانههاى لطف خداوند همين بس که انسان در پيدايش حيوانات نقشى ندارد، ولى به راحتى مالک آنها مىشود. أَيْدِينا ... فَهُمْ لَها مالِکُونَ
7- اصل مالکيّت، مورد قبول اسلام است. «فَهُمْ لَها مالِکُونَ»