تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَلا يَحْزُنْکَ قَوْلُهُمْ إِنَّا نَعْلَمُ ما يُسِرُّونَ وَ ما يُعْلِنُونَ (76)
جلد 11 - صفحه 97
فَلا يَحْزُنْکَ قَوْلُهُمْ: پس بايد که غمگين نسازد تو را اى پيغمبر گفتار ايشان که نسبت به خالق خود گويند از اتخاذ ولد و شريک و در باره تو از نسبت سحر و کهانت و شعر، إِنَّا نَعْلَمُ ما يُسِرُّونَ: بدرستى که ما مى‌دانيم آنچه پنهان مى‌کنند از کينه و دشمنى نسبت به مؤمنان، وَ ما يُعْلِنُونَ: و آنچه آشکار از کلمات کفر و عصيان و ما جزا خواهيم داد ايشان را بدان.
شأن نزول:
از حضرت صادق عليه السلام مروى است: ابى بن خلف به مجلس حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله آمد، در آن مجلس بعضى از صناديد قريش حاضر بودند، استخوان پوسيده را به دست گرفته خرد کرده به باد داد و گفت: کيست اين اجزاى متفرقه را جمع و زنده نمايد؟ حضرت فرمود: آفريدگار من اجزاى متفرقه را جمع و زنده فرمايد در قيامت و به جهنم معذب سازد «1». نزد اين حال آيه شريفه نازل شد: