تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ ضَرَبَ لَنا مَثَلاً وَ نَسِيَ خَلْقَهُ قالَ مَنْ يُحْيِ الْعِظامَ وَ هِيَ رَمِيمٌ (78)
وَ ضَرَبَ لَنا مَثَلًا: و زد براى ما مثلى که خرد کردن استخوان پوسيده است بر دست خود و بر باد دادن، و به آن نفى قدرت کرد بر زنده شدن مردگان، و تعجب نمود به کسى که قايل بعث است در روز جزا، وَ نَسِيَ خَلْقَهُ: و فراموش کرد، يعنى تفکر نکرد در آفريدن ما او را و از روى عناد و انکار، قالَ مَنْ يُحْيِ الْعِظامَ: گفت کيست که زنده کند استخوانها را، يعنى او را به حال اولى برگرداند، وَ هِيَ رَمِيمٌ: و حال آنکه پوسيده و خاک شده و پوست و گوشت و اعصاب و عروق او از بين رفته. حق تعالى رد انکار قول او فرمايد که: