تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) الَّذِي جَعَلَ لَکُمْ مِنَ الشَّجَرِ الْأَخْضَرِ ناراً فَإِذا أَنْتُمْ مِنْهُ تُوقِدُونَ (80) جلد 11 - صفحه 100 بعد از آن از صنعت عجيبه خود اخبار فرمايد: الَّذِي جَعَلَ لَکُمْ‌: آن خدائى که به قدرت کامله بيافريد و پيدا کرد براى شما، مِنَ الشَّجَرِ الْأَخْضَرِ ناراً: از درخت سبز آتشى را، فَإِذا أَنْتُمْ مِنْهُ تُوقِدُونَ‌: پس آنگاه شما از آن درخت مى‌افروزيد آتش را. در اکثر باديه عرب دو درخت است: يکى را (مرخ) و ديگرى را (غفار) گويند، هرگاه شاخه مرخ را به شاخه از غفار بزنند و بمالند آتش از آن بيرون آيد، با وجود بر آنکه تر و تازه باشند. کلبى گويد: تمام درختها آتش دارند الا درخت عناب. پس آن ذاتى که قادر باشد بر بيرون آوردن آتش از درختى که در غايت رطوبت و سبزى باشد با وجود مباينت و تضاد آب و آتش، پس قدرت او بيشتر خواهد بود بر اعاده چيزى که با طراوت بوده و خشک شده.