اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَحَقَّ عَلَينا قَولُ رَبِّنا إِنّا لَذائِقُونَ (31)
پس ثابت و لازم شد بر ما فرمايش پروردگار ما محققا ما ميچشيم طعم عذاب را.
فَحَقَّ عَلَينا قَولُ رَبِّنا ممکن است مراد اينکه باشد که وعدههايي که انبياء از جانب پروردگار ميدادند و تخويفات که در قرآن انذار ميفرمود که هر که ايمان نياورد و بکفر و شرک و ضلالت باقي باشد فرداي قيامت زنده ميشود و خبرهايي که از جهنم و عذاب و آتش و حميم و غساق و قطران و اغلال و سلاسل و البسه آتشي ميدادند و ما همه آنها را انکار ميکرديم فعلا بر ما ثابت شد که تمام حق و صدق بوده که در قرآن فرموده بود إِنَّ لَدَينا أَنکالًا وَ جَحِيماً وَ طَعاماً ذا غُصَّةٍ وَ عَذاباً أَلِيماً مزّمّل آيه 13 و فرموده بود فَلَيسَ لَهُ اليَومَ هاهُنا حَمِيمٌ وَ لا طَعامٌ إِلّا مِن غِسلِينٍ لا يَأکُلُهُ إِلَّا الخاطِؤُنَ مزمّل آيه 35 الي 37 و فرموده بود فَالَّذِينَ کَفَرُوا قُطِّعَت لَهُم ثِيابٌ مِن نارٍ يُصَبُّ مِن فَوقِ رُؤُسِهِمُ
جلد 15 - صفحه 140
الحَمِيمُ يُصهَرُ بِهِ ما فِي بُطُونِهِم وَ الجُلُودُ وَ لَهُم مَقامِعُ مِن حَدِيدٍ کُلَّما أَرادُوا أَن يَخرُجُوا مِنها مِن غَمٍّ أُعِيدُوا فِيها وَ ذُوقُوا عَذابَ الحَرِيقِ حج آيه 20 الي 23 و فرموده بود وَ تَرَي المُجرِمِينَ يَومَئِذٍ مُقَرَّنِينَ فِي الأَصفادِ سَرابِيلُهُم مِن قَطِرانٍ وَ تَغشي وُجُوهَهُمُ النّارُ ابراهيم آيه 51 و 52 و غير اينها از آيات و اخباري که بما داده بودند تماما صدق و حق بوده و ممکن است مراد اينکه باشد که آنچه فرموده از توحيد و تصديق انبياء و نفي شرک و آلهه و بيان احکام و ساير فرمايشات تمام حق و صدق بوده.
إِنّا لَذائِقُونَ ذائقه قوهايست که انسان درک ميکند طعم شيء را يعني تعبير به اينکه ما طعم عذاب و آتش و عقوبات را ميچشيم خواه از رؤساء باشيم يا از اتباع.