اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَإِنَّهُم يَومَئِذٍ فِي العَذاب‌ِ مُشتَرِکُون‌َ (33)
پس محققا آنها رؤساء و اتباع در عذاب شريک هستند.
آنها از جهت اضلال و اينها از جهت ضلالت ولي ممکن است و اللّه العالم اينکه بگوئيم عذاب اضلال کننده بسا چندين هزار برابر است بر عذاب گمراه شده زيرا عذاب ضلالت خود را دارد بعلاوه عذابي که اتباع آنها دارند بر آنها هم بار ميشود پس اشتراک در عذاب را دو نحوه ميتوان گفت يک نحوه مراد اشتراک در اصل عذاب است که تمام معذب هستند و لو درجات عذاب آنها از شدت و ضعف و کثرت و قلت مختلف باشد و نحوه ديگر آنکه بگوئيم تمام آنها هم عذاب ضلالت خود را دارند و هم عذاب اضلال ديگران را زيرا هر که در ضلالت افتاد در مقام است که يک دسته ديگر را هم مسلک خود کند و لو هر قدر پست و بي اعتبار باشد لا اقل اطفال خود و زنهاي خود و بستگان خود را هم مسلک با خود ميکنند چنانچه بالحس و العيان مشاهده ميکنيم اغلب بلکه صد در نود اولاد يهود يهودي ميشوند اولاد نصاري نصراني ميشوند اولاد مخالفين مخالف ميشوند اولاد مشرکين مشرک ميشوند بلکه در ميان مؤمنين اولاد تارک- الصلاةها تارک الصلاة هستند اولاد فسقه فاسق اولاد ظلمه ظالم اولاد مکشوفات مکشوفه اولاد اهل ساز و لهويات اولاد مؤمنين متدينين مؤمن متدين و هکذا فعلله و تفعلله و لذا در خبر دارد ميفرمايد
کل مولود يولد علي الفطرة و انما
جلد 15 - صفحه 142
ابواه يهودانه و ينصرانه
بلکه همين موضوع را مدرک خود قرار دادند در مقابل انبياء که گفتند بَل قالُوا إِنّا وَجَدنا آباءَنا عَلي أُمَّةٍ وَ إِنّا عَلي آثارِهِم مُهتَدُون‌َ إِنّا وَجَدنا آباءَنا عَلي أُمَّةٍ وَ إِنّا عَلي آثارِهِم مُقتَدُون‌َ زخرف آيه 22 و 23 و در همين سوره آيه 67 ميفرمايد إِنَّهُم أَلفَوا آباءَهُم ضالِّين‌َ فَهُم عَلي آثارِهِم يُهرَعُون‌َ