اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ يَقُولُون‌َ أَ إِنّا لَتارِکُوا آلِهَتِنا لِشاعِرٍ مَجنُون‌ٍ (36)
و ميگويند اينکه مشرکين که آيا ما دست برداريم از عبادت آلهه خود و آنها را ترک کنيم براي يک نفر شاعر ديوانه که اشاره به پيغمبر اکرم باشد.
وَ يَقُولُون‌َ تمام طبقات مشرکين از عبده اصنام و شمس و قمر و کواکب و آتش و گاو و گوساله و غير اينها.
إِنّا استفهام انکاريست يعني هرگز ما چنين نميکنيم و محال است صرف نظر کنيم به اينکه لَتارِکُوا آلِهَتِنا ما آلهه خود را بر همه چيز مقدم ميداريم و محترم مي- شماريم چه نحو ممکن است ترک کنيم آنهم براي کي.
لِشاعِرٍ مَجنُون‌ٍ از براي ماده شعر اطلاقاتي در آيات و اخبار داريم بمعناي موي بدن شعرة و شعرات و بمعناي حدود و علامات شعائر الهي و مکان مخصوص مشعر الحرام و بر حواس ظاهره مثل باصره سامعه شامه ذائقه لامسه مشاعر انساني بمعني درک و فهم و تعقل مثل ا فلا يشعرون به معني شعر شعراء بترتيب و نظم کلام و مراعات قافيه و شعر مرکب از دو مصرع است که با يکديگر مطابق باشند ولي در اينکه مورد بمعني بافتن است يعني اينکه مدعي رسالت اينکه قرآن مجيد را خود بهم بافته مربوط بخدا نيست چنانچه شعراء هم کلمات را بهم ميبافند بطور منظمي چنانچه در بسياري از آيات اشاره به اينکه دارد مثل بَل قالُوا أَضغاث‌ُ أَحلام‌ٍ بَل‌ِ افتَراه‌ُ بَل هُوَ شاعِرٌ انبياء آيه 5 أَم يَقُولُون‌َ شاعِرٌ نَتَرَبَّص‌ُ بِه‌ِ رَيب‌َ المَنُون‌ِ طور آيه 30 و ميفرمايد إِنَّه‌ُ لَقَول‌ُ رَسُول‌ٍ کَرِيم‌ٍ وَ ما هُوَ بِقَول‌ِ شاعِرٍ قَلِيلًا ما تُؤمِنُون‌َ الحاقه آيه 40 و 41 و بعلاوه اينکه رسول مجنون هم هست عقل و شعور و ادراک و فهم ندارد آدم عاقل با آلهه که معبود جمع کثيري هستند طرف نميشود و فقط يک خدا قائل باشد و اينکه هم يکي از
جلد 15 - صفحه 145
نسبتها است که بانبياء دادند ميفرمايد ثُم‌َّ تَوَلَّوا عَنه‌ُ وَ قالُوا مُعَلَّم‌ٌ مَجنُون‌ٌ دخان آيه 13 و فرعون در حق موسي وَ قال‌َ ساحِرٌ أَو مَجنُون‌ٌ ذاريات آيه 39 و در حق تمام انبياء گفتند کَذلِک‌َ ما أَتَي الَّذِين‌َ مِن قَبلِهِم مِن رَسُول‌ٍ إِلّا قالُوا ساحِرٌ أَو مَجنُون‌ٌ ذاريات آيه 52 در حق نوح گفتند وَ قالُوا مَجنُون‌ٌ وَ ازدُجِرَ قمر آيه 9.