تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
يا أَهْلَ الْکِتابِ لِمَ تَکْفُرُونَ بِآياتِ اللَّهِ وَ أَنْتُمْ تَشْهَدُونَ (70)
يا أَهْلَ الْکِتابِ: اى گروه اهل کتاب از يهود و نصارى، لِمَ تَکْفُرُونَ بِآياتِ اللَّهِ: چرا کافر مىشويد و انکار مىنمائيد دلايل واضحه و حجج بينه خدا را که در تورات و انجيل بيان شده. مراد، اوصاف پيغمبر آخر الزمان صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است. وَ أَنْتُمْ تَشْهَدُونَ: و حال آنکه شهادت مىدهيد که تورات و انجيل حق است. يا چرا کافر مىشويد به آيات قرآنى که آن از جمله معجزات دالّه و آيات بينه است بر صدق نبوت آن حضرت، و حال آنکه عالميد به طريق اعجاز آن، و ميدانيد اين نوع فصاحت و بلاغت، خارق عادت بشر است. پس لا محاله معجزه مىباشد، و معذلک مصدق تورات و انجيل آسمانى است. يا مراد، آيات کتاب، تورات و انجيل است که دالّند بر آنکه حضرت ابراهيم عليه السّلام حنيف و مسلم بوده و دين حق اسلام و توحيد باشد نه غير آن.