تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
يا أَهْلَ الْکِتابِ لِمَ تَلْبِسُونَ الْحَقَّ بِالْباطِلِ وَ تَکْتُمُونَ الْحَقَّ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ (71)
يا أَهْلَ الْکِتابِ: اى صاحبان کتاب تورات و انجيل، لِمَ تَلْبِسُونَ الْحَقَّ بِالْباطِلِ: چرا ملتبس و مختلط مى‌سازيد حق و راستى را به باطل و کجى، که آن تحريف تورات و انجيل، و ابراز باطل است به صورت حق، يا به تقصير در تميز ميان حق و باطل. يا چرا مى‌پوشيد اقرارى را که قبل از بعثت حضرت خاتم پيغمبر آخر الزمان صلّى اللّه عليه و آله و سلّم داشتيد به انکارى که بعد از آن داريد. وَ تَکْتُمُونَ الْحَقَ: و چرا کتمان مى‌کنيد حق را که صفات حضرت
تفسير اثنا عشرى، ج2، ص: 144
خاتم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و نبوت آن حضرت است، وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ: و حال آنکه شما مى‌دانيد آنچه کتمان مى‌کنيد، يعنى عالما و عامدا آن را مخفى داريد. يا عالم هستيد به آنکه مکتوم شما پوشيده نخواهد ماند و خدا حق را ظاهر خواهد کرد.
تبصره: اين مطلب ثابت و محقق شده که آيات قرآنى، عبرت به عموم لفظ است نه خصوص سبب. بنابراين آيه شريفه شامل اهل عصر، و تهديد عظيمى است نسبت به مبدلين و مغيرين احکام قرآن را؛ و به لسان حال خطاب فرمايد:
اى اهل کتاب قرآن، چرا ملتبس و مختلط مى‌سازيد حق را که فرامين محکم الهى است به باطل، که آراء سخيفه خود باشد، و تأسيس و جعل کنيد چيزى را که خلاف وحى منزل است (قانون مدن) به سبب اغراض شخصيه خود، و کتمان کنيد حق را و حال آنکه مى‌دانيد حکم خداوند سبحان را.
تفسير برهان: از حضرت صادق عليه السّلام مروى است فرمود: ثلاث حرمات واجبة فمن قطع منها حرمة فقد اشرک باللّه: الاولى انتهاک حرمة اللّه فى بيت الحرام و الثّانية تعطيل الکتاب و العمل بغيره و الثّالثة قطيعة ما اوجب اللّه من فرض طاعتنا و مودّتنا. «1» سه چيز است محترمات واجبه، پس هر که قطع کند حرمتى از آن را، پس به تحقيق شرک آورده به خدا: اول- هتک حرمت الهى در بيت الحرام.
دوم- تعطيل کتاب خدا و عمل به غير آن. سوم- قطع آنچه را که خدا واجب فرموده از طاعت و مودّت ما.