کلمه «شِيعَةٍ» به معناى گروهى است که تابع رئيس خود باشند.
امام صادق عليه السلام فرمود: قلب سليم قلبى است که جز به خداى تعالى به چيزى وابسته نباشد. «1» آرى، شرک يکى از بيمارىهاى قلبى است.
حضرت ابراهيم در ميان انبيا ويژگىهايى داشت از جمله:
الف) با اين که يک نفر بود امّا قرآن او را يک امّت مىداند. «إِنَّ إِبْراهِيمَ کانَ أُمَّةً واحدة» «2»
ب) علاوه بر نبوّت، امام مردم شد. «إِنِّي جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً» «3»
انبيايى مثل حضرت موسى و عيسى و محمّد عليهم السلام از نسل او هستند.
د) مراسم حج از يادگارهاى اوست.
ه) بر ملکوت و باطن آسمانها دست يافت. «نُرِي إِبْراهِيمَ مَلَکُوتَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ» «4»
و) در قرآن القاب ويژهاى براى او ذکر شده است، مانند: صدّيق، اوّاه، حليم، خليل، حنيف، قانت و داراى قلب سليم.