تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرِينَ (90)
فَتَوَلَّوْا عَنْهُ: پس برگشتند از او به هزيمت به جهت ترس سرايت بيمارى او به ايشان، مُدْبِرِينَ: در حالتى که پشت کنندگان بودند، يعنى او را تنها گذاشته روى به صحرا نهادند. چون به عيدگاه خود رسيدند حضرت متوجه بتخانه شد.
«1» نورالثقلين، ج 4، ص 406، ح 42؛ به نقل از معانى الاخبار شيخ صدوق. و بحار الانوار ج 12 ص 29 روايت 5 بنقل از تفسير على بن ابراهيم.
«2» بحار الانوار ج 12 ص 50 ذيل پنجمين قول در مورد «انى سقيم».
جلد 11 - صفحه 136