تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَراغَ إِلى آلِهَتِهِمْ فَقالَ أَ لا تَأْکُلُونَ (91)
فَراغَ إِلى آلِهَتِهِمْ: پس به پنهانى ميل کرد بسوى خدايان ايشان، يعنى بتان که به زعم آنان خدايان بودند. چون به بتخانه آمد، بتان را ديد به انواع حلى آراسته و اطعمه متلونه بر ايشان نهاده.
فَقالَ أَ لا تَأْکُلُونَ: پس گفت بر سبيل استهزاء و سرزنش پرستندگان آيا نمى‌خوريد اين اطعمه لذيذه را.