اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَلَمّا أَسلَما وَ تَلَّه‌ُ لِلجَبِين‌ِ (103)
پس چون هر دو تسليم شدند ابراهيم براي ذبح کردن و اسمعيل براي ذبح شدن و خوابانيد ابراهيم اسمعيل
جلد 15 - صفحه 178
را و صورت و پيشاني او را بر خاک گذارد.
دارد در خبر که چندين مرتبه کارد را بقوه هر چه تمامتر کشيد ابدا خراشي بگلوي اسمعيل وارد نشد غضب کرد و کارد را بر سنگ زد سنگ را دو نيمه کرد فرمود سنگ را دو نيم ميکني و گلوي نازک اسمعيل را نميبري کارد بزبان آمد گفت
الخليل يأمرني و الجليل ينهاني
تو مي‌گويي ببر خدا ميفرمايد نبر تمام امور تا به مشيت الهي و اذن پروردگار نرسد انجام نميگيرد.
اگر تيغ عالم بجنبد ز جا || نبرد رگي تا نخواهد خدا
ما قَطَعتُم مِن لِينَةٍ أَو تَرَکتُمُوها قائِمَةً عَلي أُصُولِها فَبِإِذن‌ِ اللّه‌ِ حشر آيه 5 و رؤياي ابراهيم همين اندازه بود که فرمود اني اذبحک نفرمود که ذبح هم واقع شده لذا حضرت ابراهيم محزون شد که چرا موفق نشده بذبح اسمعيل خداوند براي تسليت و آرامش قلب ابراهيم خطاب رسيد