تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنَّ هذا لَهُوَ الْبَلاءُ الْمُبِينُ (106)
إِنَّ هذا: بدرستى که اين ابتلا و امتحان ابراهيم عليه السلام، لَهُوَ الْبَلاءُ الْمُبِينُ: هر آينه آزمايش و امتحان است هويدا که به آن مخلص و محب ثابت قدم از غير ممتاز شود، يا بلاء به معنى نعمت (از باب تسميه شي‌ء باسم ما يؤل
«1» منهج الصادقين، ج 8، ص 5- 6.
جلد 11 - صفحه 145
اليه) يعنى آن امتحان و ابتلاى ابراهيم نعمت الهى بود، زيرا منتهى به روح و فرح و مسرت شد.