تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ أَرْسَلْناهُ إِلى مِائَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ (147)
وَ أَرْسَلْناهُ: و فرستاديم يونس را ديگر بار، إِلى مِائَةِ أَلْفٍ: بسوى صد هزار
«1» منهج الصادقين، ج 8، ص 22.
«2» بحار الانوار ج 14 ص 406، بنقل از مجمع البيان.
جلد 11 - صفحه 161
نفر، يعنى فرموديم که مخيرى در رفتن بسوى اين گروه، أَوْ يَزِيدُونَ: يا بسوى جماعتى که زياده‌اند از آن. اين کلام اشاره است به کثرت عدد ايشان در رأى العين، يعنى ايشان در بسيارى عدد بر وجهى بودند که چون ناظر در کثرت ايشان نظر مى‌کرد مى‌گفت. صد هزارند يا زيادتر، و در عدد آنها تا صد و هفتاد هزار گفته‌اند.