اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
سُبحان‌َ اللّه‌ِ عَمّا يَصِفُون‌َ (159)
خداوند منزه و مبري است از آنچه اينها توصيف ميکنند.
تسبيح و تقديس بمعني تنزيه است که خداوند تبارک و تعالي از کليه عيوب و نواقص و احتياجات منزه است ذاتا و صفة و افعالا.
نه مرکب بود و جسم نه مرئي نه محل بي شريک است و معاني تو غني دان خالق
کل فعل منک جميل
عدل في فعله و حکمه
و تسبيح يکي از اذکار
جلد 15 - صفحه 199
اربعه است تهليل تحميد تسبيح تکبير و بر همه آنها هم اطلاق تسبيح ميکنند و ذکر