اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِلاّ عِبادَ اللّه‌ِ المُخلَصِين‌َ (160)
مگر بندگان خداوند که از روي خلوص بندگي ميکنند.
إِلّا استثناء از عما يصفون است که جميع طبقات کفار باشند که يا براي خدا شريک قرار ميدهند يا ملائکه را دختران خدا ميدانند يا نسب از براي خدا و جن ميشمارند يا آدم و عزير و عيسي و يهود را پسران خدا ميگويند خداوند منزه از اينکه صفات است مگر صفاتي که بندگان خالص الهي معتقد هستند و توصيف ميکنند و صفات حميده الهيه سه قسم است کماليه جماليه جلاليه صفات کماليه صفات ذاتيه است مثل علم قدرت حيات عظمت کبريايي که عين ذات است نه صفات زائده که عامه قائلند و جماليه صفات فعليه است مثل خلق و رزق و اماته و احياء و رحمت و غضب که تمام موافق حکمت و بمقتضاي عقل است و جلاليه صفات سلبيه است مثل جسمية و ترکيب و احتياج و عيب و نقص که در ساحت قدسش روا نيست و بنده مخلص کسي را گويند که در جميع مراتب توحيد خالص باشد شريکي بر خدا قرار ندهد نه در ذات و نه در صفات که زائد بر ذات باشد و نه در افعال و نه در عبادت و نه در نظر تمام توجهش باو باشد و بس.