تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) إِنَّ الشَّيْطانَ لَکُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوهُ عَدُوًّا إِنَّما يَدْعُوا حِزْبَهُ لِيَکُونُوا مِنْ أَصْحابِ السَّعِيرِ «6» إِنَّ الشَّيْطانَ لَکُمْ عَدُوٌّ: بدرستى که شيطان براى شما دشمنى است به عداوت عامه قديمه، و به جهت آن صارف شما است از تمام قربات. فَاتَّخِذُوهُ عَدُوًّا: پس فرا گيريد شما نيز او را دشمن در عقايد و افعال خود و از او حذر نموده از مجامع احوال به او اعتماد مکنيد. از بزرگى پرسيدند چگونه شيطان را دشمن گيريم، گفت: از پى آرزو مرويد، و متابع هواى نفس مشويد، و هر چه کنيد بايد موافق شرع و مخالف طبع باشد. إِنَّما يَدْعُوا حِزْبَهُ‌: جز اين نيست که مى‌خواند شيطان به متابعت خود و ميل به دنيا گروه خود را، يعنى پيروان و فرمانبرداران خود را، لِيَکُونُوا مِنْ أَصْحابِ السَّعِيرِ: تا باشند در آخرت با او از ملازمان آتش جهنم. اين است تقرير عداوت شيطان و بيان اغراض او در دعوت پيروان خود به اتباع هوى و رکون‌ «2» به دنيا. «1» نهج البلاغه، ترجمه فيض الاسلام، حکمت 161. «2» رکون: آسايش يافتن، آرام گرفتن، فرهنگ معين ج 2 ص 1671. جلد 11 - صفحه 15